Hyper-V vs VMware vs Proxmox — porównanie wirtualizacji [2026]

VMware zmienił model licencjonowania w lutym 2024 roku i wielu administratorów szuka alternatyw — a to najdosadniej opisuje sytuację na rynku wirtualizacji, jaka nie miała miejsca od ponad dekady. Przejęcie VMware przez Broadcom za 61 miliardów dolarów to nie tylko transakcja finansowa: to punkt zwrotny, który zmusił dziesiątki tysięcy firm do ponownego przemyślenia całej strategii infrastrukturalnej. Ceny wzrosły o 300–500% przy kolejnym odnowieniu kontraktu. Licencje wieczyste odeszły w niebyt. Broadcom skoncentrował się na kilkuset największych klientach enterprise, resztę rynku oddając konkurencji.

W tym artykule przeprowadzamy gruntowne, oparte na faktach porównanie trzech platform: Microsoft Hyper-V, VMware vSphere i Proxmox VE. Nie będziemy pisać, że "każda ma swoje zalety" — napiszemy wprost, kiedy która platforma wygrywa, ile kosztuje w realnym środowisku 10-serwerowym przez trzy lata, i jaką ścieżkę migracji możesz wybrać, jeśli właśnie dostałeś fakturę odnowieniową od Broadcom, od której włosy stają dęba.

Co to jest hypervisor i dlaczego wybór ma kluczowe znaczenie finansowe

Hypervisor to oprogramowanie, które pozwala uruchomić wiele maszyn wirtualnych (VM) na jednym fizycznym serwerze przez wirtualizację zasobów sprzętowych — CPU, pamięci RAM, dysków i interfejsów sieciowych. Każda maszyna wirtualna działa jak oddzielny komputer, izolowany od innych, mimo że współdzieli fizyczny hardware.

Wyróżniamy dwa typy hypervisorów:

• Typ 1 (bare-metal) — instalowany bezpośrednio na sprzęcie, bez systemu operacyjnego hosta. Przykłady: VMware ESXi, Microsoft Hyper-V Server, Proxmox VE. Niższe opóźnienia, wyższa wydajność.
• Typ 2 (hosted) — uruchamiany jako aplikacja na istniejącym systemie operacyjnym. Przykłady: VMware Workstation, Oracle VirtualBox. Przeznaczony do testów i środowisk deweloperskich — nie nadaje się do produkcji.

Wszystkie trzy platformy omawiane w tym artykule to hypervisory Typu 1. Wybór między nimi ma więc konsekwencje nie techniczne (bo wydajność jest zbliżona), ale finansowe, operacyjne i strategiczne.

VMware vSphere 2026 — lider pod presją cenową Broadcoma

Przez dwie dekady VMware vSphere był synonimem enterprise virtualization. Zaawansowane funkcje, rozbudowany ekosystem narzędzi, ugruntowane procesy operacyjne i bardzo duża baza certyfikowanych specjalistów VMware (VMware VCP, VCAP). To wciąż platforma z najdłuższą historią i największą ilością opublikowanych wyników benchmarkowych — m.in. w testach SPECvirt Datacenter 2021.

Problem jest jeden, ale zasadniczy: cena po przejęciu przez Broadcom jest dla większości firm po prostu nieopłacalna.

Co się zmieniło w 2024 roku

• Broadcom zakończył sprzedaż licencji wieczystych VMware. Od lutego 2024 roku dostępne są wyłącznie subskrypcje.
• Produkty zostały zreorganizowane w pakiety: VMware vSphere Foundation (VVF) i VMware Cloud Foundation (VCF). VCF to pełny stos (vSphere + vSAN + NSX + Aria), bez możliwości kupna komponentów osobno.
• Licencjonowanie opiera się na rdzeniach fizycznych. Minimalne zakupy to pakiety po 16 rdzeni na hosta.
• Firmy raportujące koszty sprzed i po zmianie wskazują wzrosty o 300–500% przy pierwszym odnowieniu.
• Broadcom wycofał program VMware Partner Connect dla mniejszych partnerów, drastycznie ograniczając dostępność w segmencie SMB.

Kiedy VMware wciąż ma sens

Mimo wszystko istnieją scenariusze, w których pozostanie na VMware jest uzasadnione:

• Firma posiada bardzo duże środowisko VMware (setki VM) z rozbudowanymi procesami opartymi na vCenter, vSAN, NSX-T — koszt migracji przewyższa koszt kontraktu.
• Wymagania regulacyjne lub umowy serwisowe wymuszają korzystanie z certyfikowanego stacku.
• Integracja z VMware Cloud Foundation jest kluczowa dla strategii multi-cloud.
• Personel IT ma certyfikacje VMware i koszt przeszkolenia na inną platformę jest zbyt wysoki.

Dla wszystkich pozostałych — a jest ich coraz więcej — VMware przestał być "bezpiecznym wyborem" i stał się "drogim dziedzictwem".

Zarządzanie VMware: vCenter i vSphere Client

Zarządzanie środowiskiem VMware odbywa się przez vCenter Server — centralną platformę administracyjną, którą należy licencjonować osobno (lub jest wliczona w pakiet VCF/VVF). vCenter zapewnia konsolę zarządzania wieloma hostami ESXi, vMotion (live migration), DRS (Dynamic Resource Scheduler), HA (High Availability) i Profile Hosts. Interfejs jest rozbudowany i dojrzały — ale też skomplikowany dla małych zespołów.

Microsoft Hyper-V — najlepsza opcja dla środowisk zdominowanych przez Windows

Hyper-V to hypervisor Microsoftu, zintegrowany bezpośrednio z systemem Windows Server. Nie jest oddzielnym produktem — jest rolą systemu operacyjnego, którą aktywujesz jednym poleceniem PowerShell lub przez Server Manager. Jeśli twoja firma jest "Microsoft shopem" — intensywnie korzysta z Windows Server, Active Directory, SQL Server, Exchange lub RDS — Hyper-V jest logiczną konsekwencją tej architektury.

Model licencjonowania Windows Server i Hyper-V

Tutaj kryje się największa zaleta Hyper-V: nie musisz płacić osobno za hypervisor. Płacisz za licencję Windows Server, która automatycznie daje ci prawa do Hyper-V i — co ważniejsze — do uruchamiania maszyn wirtualnych z Windows Server na tym samym hoście.

Uwaga: ceny orientacyjne OEM/retail. Ceny licencji OEM mogą być niższe. Licencja musi pokrywać wszystkie rdzenie fizyczne hosta (minimum 16 rdzeni na serwer).

Kluczowa zasada: jeśli host ma więcej niż 16 rdzeni fizycznych, musisz dokupić dodatkowe licencje per-16-core. Serwer z 32 rdzeniami wymaga dwóch pakietów 16-core. Przy edycji Datacenter i wielu maszynach wirtualnych Windows Server — ta matematyka szybko wypada korzystnie.

Zalety Hyper-V dla środowisk Microsoft

• Integracja z Active Directory — autoryzacja, polityki grup, Kerberos, wszystko działa natywnie.
• Windows Admin Center (WAC) — nowoczesny, bezpłatny interfejs webowy do zarządzania Hyper-V, klastrami i VM-kami. Dostępny przez przeglądarkę, bez instalacji konsoli.
• System Center Virtual Machine Manager (SCVMM) — zaawansowane zarządzanie dużymi środowiskami, automatyzacja, szablony VM, integracja z System Center Operations Manager.
• Azure integration — Windows Server 2025 ma zacieśnioną integrację z Azure Arc, Azure Backup i Azure Site Recovery. Środowisko on-prem staje się rozszerzeniem chmury.
• Klastry Failover (WSFC) — wysoka dostępność, live migration (Quick Migration i Live Migration), CSV (Cluster Shared Volumes).
• ReFS i Storage Spaces Direct (S2D) — hyper-converged infrastructure bez dodatkowych licencji w edycji Datacenter.

Ograniczenia Hyper-V

• Bez licencji Windows Server nie masz nic — Hyper-V nie istnieje jako samodzielny produkt (darmowy Hyper-V Server 2019 to ostatnia bezpłatna wersja standalone, już nie jest aktualizowany).
• Środowiska z dominującym udziałem Linuksa tracą finansową logikę Hyper-V — płacisz za Windows Server, żeby hostować maszyny, które Windows nie potrzebują.
• Ekosystem narzędzi jest bogatszy po stronie VMware — niektóre produkty ISV oficjalnie certyfikują tylko vSphere.
• SCVMM to dodatkowy koszt w ramach licencji System Center.

Proxmox VE — darmowa wirtualizacja enterprise klasy

Proxmox Virtual Environment to otwarte oprogramowanie do wirtualizacji, oparte na Debianie Linux i hypervisorze KVM (Kernel-based Virtual Machine). Jest dostępne bezpłatnie — bez żadnych ograniczeń funkcjonalnych w wersji bez subskrypcji wsparcia. Zarządzanie odbywa się przez wbudowany interfejs webowy, dostępny z każdej przeglądarki, od razu po instalacji.

Od 2024 roku Proxmox VE przeżywa bezprecedensowy wzrost zainteresowania. Dziesiątki tysięcy środowisk, które musiały odnowić licencje VMware i zetknęły się z nową ceną Broadcoma, trafiły do Proxmox jako pierwszego kandydata do migracji. Fora systemadminów (r/sysadmin, Hacker News) są pełne relacji z udanych migracji VMware → Proxmox.

Architektura Proxmox VE

Proxmox łączy dwie technologie wirtualizacji w jednym środowisku:

• KVM (Kernel-based Virtual Machine) — pełna wirtualizacja sprzętu. Każda VM ma własny wirtualny BIOS/UEFI, vCPU, RAM, dyski. Uruchamia dowolny system operacyjny: Windows, Linux, BSD, inne. To odpowiednik ESXi czy Hyper-V w sensie funkcjonalnym.
• LXC (Linux Containers) — lekka konteneryzacja na poziomie systemu operacyjnego. Kontenery LXC współdzielą jądro hosta, startują w ułamku sekundy i zużywają dramatycznie mniej zasobów niż VM-ki. Idealne dla serwisów Linux (nginx, Postgres, Redis, aplikacje webowe).

Możliwość jednoczesnego zarządzania pełnymi VM-kami KVM i kontenerami LXC z tego samego interfejsu webowego to unikalna cecha Proxmox — ani VMware, ani Hyper-V nie oferują natywnej obsługi kontenerów tego rodzaju.

Model licencjonowania Proxmox VE

Proxmox VE jest darmowy do pobrania i używania bez żadnych ograniczeń funkcjonalnych. Opcjonalne subskrypcje wsparcia to:

Ceny per CPU socket, nie per rdzeń. Dual-socket server = 2 sockety = podwójna cena subskrypcji.

Ta różnica ma gigantyczne znaczenie finansowe w dobie procesorów AMD EPYC i Intel Xeon Scalable z 64–128 rdzeniami na socket. Na serwerze z dwoma socketami i 64 rdzeniami każdy: Proxmox Premium kosztuje €2 200/rok. Przy modelu per-core VMware ten sam serwer byłby licencjonowany za 128 rdzeni.

Kluczowe funkcje Proxmox VE

• Klastry do 32 węzłów — natywna obsługa klastrowania przez Proxmox Cluster File System (pmxcfs) oparty na Corosync.
• Live Migration — migracja działających VM-ek i kontenerów między węzłami bez przerwy w działaniu (wymaga shared storage lub replikacji ZFS).
• High Availability (HA) — automatyczny restart VM-ek na innym węźle przy awarii hosta.
• ZFS i Ceph — natywna obsługa ZFS (snapshoty, kompresja, deduplikacja, RAIDZ) i Ceph (rozproszony storage). Ceph jest szczególnie cenny dla klastrów bez drogiego SAN-a — zastępuje go commodity storage z dyspersją danych między węzłami.
• Proxmox Backup Server (PBS) — dedykowane, bezpłatne rozwiązanie backup z deduplikacją i szyfrowaniem. Integralnie powiązane z Proxmox VE, znacząco tańsze niż Veeam czy Commvault.
• Storage replication — replikacja dysków VM-ek przez ZFS send/receive między węzłami klastra.
• REST API — pełne API do automatyzacji i integracji z narzędziami (Ansible, Terraform, Packer mają gotowe moduły Proxmox).

Ograniczenia Proxmox VE

• Brak natywnej integracji z Active Directory na poziomie systemu hosta (VM-ki Windows działają normalnie, ale sam Proxmox jest Linuksem).
• Mniejszy ekosystem oficjalnych integracji ISV — część narzędzi enterprise oficjalnie certyfikuje tylko vSphere.
• Dokumentacja i obsługa błędów wymaga znajomości Linuksa — dla środowisk czysto Windows-owych może to być bariera.
• Brak odpowiednika Azure Arc / Azure Backup Site Recovery dla integracji z chmurą publiczną (choć istnieją rozwiązania pośrednie).

Porównanie wydajności: Hyper-V vs VMware vs Proxmox

Zacznijmy od uczciwego stwierdzenia: w typowych obciążeniach produkcyjnych wszystkie trzy hypervisory osiągają zbliżoną wydajność. Różnice między platformami w benchmarkach CPU i pamięci RAM wynoszą zazwyczaj 1–5% — są nieistotne dla absolutnej większości workloadów. To, co naprawdę różnicuje platformy, to konfiguracja NUMA, sterowniki gościa, polityka overcommitu i projekt sieci/storage.

CPU i pamięć RAM

Wszystkie trzy platformy korzystają z instrukcji hardware virtualization (Intel VT-x / AMD-V). Narzut hypervisora na operacje CPU to poniżej 2–5% dla typowych obciążeń. Przy prawidłowym mapowaniu vCPU do topologii NUMA fizycznego procesora różnice między platformami są statisticznie nieistotne.

Windows Server 2025 na Hyper-V obsługuje do 2048 vCPU i 240 TB RAM na VM. Host może utrzymać do 1024 uruchomionych VM. Proxmox KVM obsługuje do 768 vCPU na VM (limit jądra Linux KVM). VMware vSphere 8 obsługuje do 1024 vCPU na VM.

Wydajność I/O storage

Tu różnice są bardziej zauważalne — i zależą głównie od technologii storage, a nie od hypervisora. Kluczowe obserwacje:

• VMware ma najdojrzalszy stos VMFS i vSAN, z bardzo dobrą obsługą NVMe przez PVSCSI i NVMe-oF.
• Proxmox/KVM z VirtIO SCSI i VirtIO Block osiąga porównywalną wydajność — VirtIO Block ma mniejszy narzut niż emulowany SCSI. ZFS na hoście Proxmox zapewnia snapshoty VM na poziomie storage bez utraty wydajności.
• Hyper-V z VHDX i SMB 3.0 osiąga bardzo dobrą wydajność I/O w środowiskach Windows — Microsoft raportuje wzrost IOPS o 70% dla NVMe SSD na Windows Server 2025 vs 2022 (dane producenta).

Sieć

Wszystkie trzy platformy obsługują SR-IOV (Single Root I/O Virtualization) dla kart sieciowych 10/25/100 GbE — pozwala to na dostęp VM do sprzętu sieciowego z minimalnym narzutem hypervisora. Proxmox używa Open vSwitch (OVS) lub Linux Bridge. VMware ma vSphere Distributed Switch (VDS). Hyper-V ma Virtual Switch z rozszerzeniami SDN w Azure Stack HCI.

TCO — porównanie kosztów dla środowiska 10 serwerów, 3 lata

Przyjmijmy realistyczne założenia dla typowej firmy w Polsce:

• 10 serwerów fizycznych, każdy z 2 socketami, 32 rdzeniami per socket (64 rdzenie łącznie) — typowy AMD EPYC lub Intel Xeon
• Mix VM: 60% Windows Server, 40% Linux
• Potrzebne: HA, live migration, backup, centralne zarządzanie
• Wsparcie techniczne: poziom podstawowy/standardowy

* VMware VCF/VVF: ceny negocjacyjne, brak publicznego cennika. Szacunki oparte na raportach firm po przejściu na nowy model Broadcoma — wzrost 3–5x w stosunku do cen sprzed 2024. Dla środowisk 640 rdzeni (10 serwerów × 64) koszt VMware Foundation może wynieść 1 000–2 500 USD/rdzeń/rok w subskrypcji, co daje dramatyczne kwoty.

Wnioski z tabeli TCO są jednoznaczne: Proxmox wygrywa kosztem niemal trzykrotnie niższym niż Hyper-V i nawet czterokrotnie niższym niż VMware. Hyper-V z kolei wygrywa, gdy środowisko jest zdominowane przez Windows Server i liczymy prawa do VM-ek Windows razem z licencją Datacenter — w tym scenariuszu różnica między Proxmox a Hyper-V dramatycznie maleje.

Live migration, High Availability i backup — szczegółowe porównanie

Live Migration

VMware vMotion to historycznie benchmark dla live migration — migracja VM bez żadnej przerwy w działaniu, nawet przy intensywnie obciążonych VM-kach. Wymaga vCenter i shared storage (vSAN lub SAN/NFS). vSphere 8 obsługuje również Cross-vCenter vMotion (migracja między różnymi klastrami vCenter).

Hyper-V Live Migration działa bez shared storage (Hyper-V Replica lub SMB Direct), ale w konfiguracji klastrowej z CSV zalecane jest shared storage. Szybkość migracji jest porównywalna z vMotion przy właściwej sieci dedykowanej do migracji (10 GbE minimum).

Proxmox Live Migration — dla VM z dyskami na shared storage (Ceph, iSCSI, NFS) działa bez przerwy w działaniu. Dla VM z dyskami lokalnym używa offline migration lub replikacji ZFS send/receive (minimalna przerwa podczas finalnej synchronizacji, zazwyczaj kilka sekund). Kontenery LXC migrują szybciej niż pełne VM-ki dzięki mniejszemu rozmiarowi.

High Availability

Wszystkie trzy platformy oferują HA — automatyczne uruchamianie VM-ek na innym węźle klastra przy awarii hosta. Konfiguracja HA w Proxmox jest prostsza niż w VMware (jedno kliknięcie w GUI) i nie wymaga dodatkowych licencji. W VMware HA wymaga vCenter; w Hyper-V używa Windows Server Failover Clustering (WSFC).

Backup

To jeden z największych ukrytych kosztów środowisk VMware i Hyper-V. Veeam Backup & Replication — de facto standard w backup VM-ek — kosztuje kilka tysięcy złotych per socket/rok w wariancie enterprise. Dla 10 serwerów przez 3 lata to łatwo 60–100 tysięcy złotych.

Proxmox Backup Server (PBS) jest bezpłatny, open source i projektowany specjalnie dla środowisk Proxmox. Oferuje deduplikację przyrostową (tylko zmienione bloki danych są przesyłane i składowane), szyfrowanie, weryfikację integralności, zarządzanie politykami przechowywania i harmonogramami. PBS instaluje się na osobnym serwerze lub w VM.

GPU passthrough i partycjonowanie: AI, rendering, VDI

GPU passthrough — przypisanie fizycznej karty GPU bezpośrednio do maszyny wirtualnej — jest coraz bardziej krytyczną funkcją w dobie AI, ML i VDI. Porównanie:

VMware vSphere — vGPU i DirectPath I/O

VMware obsługuje NVIDIA vGPU (Virtual GPU) — technologię partycjonowania GPU na wiele VM-ek. Jeden fizyczny GPU NVIDIA A40 lub A100 może być podzielony na 4, 8 lub 16 wirtualnych instancji GPU (vGPU). Wymaga to licencji NVIDIA vGPU Software (dodatkowy koszt) i vSphere z wsparciem dla passthrough. VMware DirectPath I/O pozwala na pełny passthrough pojedynczego GPU do jednej VM.

Hyper-V — DDA i GPU-P

Hyper-V oferuje dwa mechanizmy: Discrete Device Assignment (DDA) — pełny passthrough GPU do jednej VM, i GPU Partitioning (GPU-P) od Windows Server 2022 — podział GPU na wiele VM-ek bez sterownika NVIDIA vGPU. GPU-P jest tańsze niż NVIDIA vGPU (brak licencji NVIDIA), ale mniej elastyczne i ograniczone do niektórych GPU (AMD, NVIDIA, Intel Flex).

Proxmox — PCIe Passthrough i VFIO

Proxmox obsługuje PCIe passthrough przez IOMMU/VFIO — można przypisać dowolne urządzenie PCIe (GPU, NVME, HBA) do VM z minimalnym narzutem. Brak natywnego odpowiednika NVIDIA vGPU Software partition (partycjonowanie GPU wymaga sterownika NVIDIA vGPU, który jest niezależny od hypervisora). Proxmox passt przez GPU do VM, a NVIDIA vGPU działa na VM o ile jest zainstalowany właściwy sterownik. Community-driven projekty jak MDevCtl pozwalają na dzielenie NVIDIA MIG (Multi-Instance GPU) w Proxmox.

Dla środowisk VDI i AI inferencing — VMware ma najbardziej kompletne certyfikowane rozwiązanie GPU sharing. Proxmox jest bardziej elastyczny i tańszy, ale wymaga więcej manualnej konfiguracji. Hyper-V GPU-P jest najszybsze do wdrożenia w środowiskach Windows bez dodatkowych licencji NVIDIA.

Ścieżki migracji między platformami

Migracja VMware → Proxmox

To najbardziej popularna migracja w 2024–2026 i Proxmox ją obsługuje. Sposoby eksportu VM z VMware:

1. OVF/OVA Export z vCenter/vSphere Client → import przez GUI Proxmox lub qm importovf. Najwygodniejsza metoda dla małych środowisk.
2. Konwersja VMDK → QCOW2 przez qemu-img convert -f vmdk -O qcow2 vm.vmdk vm.qcow2. Bezpośrednia praca z plikami dysków.
3. Virt-v2v — narzędzie open source do konwersji VM między hypervisorami (VMware → KVM/Proxmox). Obsługuje automatyczną konwersję sterowników gościa (VMware Tools → VirtIO/QEMU Guest Agent).
4. Proxmox Import VMware — GUI Proxmox 8.2+ ma wbudowany kreator importu z vCenter przez API.

Kluczowe kroki po imporcie: odinstaluj VMware Tools, zainstaluj QEMU Guest Agent (qemu-guest-agent dla Linux, virtio-win dla Windows), zmień sterowniki dysków z SCSI LSI na VirtIO Disk dla lepszej wydajności.

Migracja VMware → Hyper-V

Microsoft oferuje Microsoft Virtual Machine Converter (MVMC) — bezpłatne narzędzie do konwersji VMware VM do formatu Hyper-V (VHDX). Alternatywnie: StarWind V2V Converter (darmowy) obsługuje konwersję VMDK → VHDX z opcją zachowania konfiguracji VM.

Migracja Hyper-V → Proxmox

Eksportuj VM z Hyper-V jako VHD/VHDX, konwertuj przez qemu-img convert -f vhdx -O qcow2. Virt-v2v obsługuje też import z Hyper-V.

Migracja Proxmox → VMware

Rzadka, ale możliwa: eksport QCOW2 → VMDK przez qemu-img convert, import przez vSphere Client lub ovftool. Pamiętaj o dezinstalacji VirtIO drivers i instalacji VMware Tools po migracji.

Kiedy która platforma wygrywa — rekomendacje dla firm

Wybierz Hyper-V jeśli:

• Twoja infrastruktura jest zdominowana przez Windows Server (SQL Server, Active Directory, Exchange, RDS, SharePoint)
• Licencje Windows Server Datacenter są już opłacone lub planujesz je kupić — dostaniesz nieograniczone VM-ki Windows "w prezencie"
• Potrzebujesz głębokiej integracji z Azure (Azure Arc, Azure Backup, Azure Site Recovery)
• Twój zespół IT zna Windows Server lepiej niż Linux
• Używasz narzędzi Microsoft ecosystem: System Center, AD, Intune, SCCM

Wybierz Proxmox VE jeśli:

• Chcesz najniższego całkowitego kosztu posiadania (TCO) — Proxmox jest od 2 do 4 razy tańszy niż alternatywy
• Środowisko jest zdominowane przez Linux lub mixed (Linux + Windows)
• Potrzebujesz obsługi kontenerów LXC razem z VM-kami KVM z jednego interfejsu
• Chcesz uniknąć vendor lock-in — Proxmox to open source, możesz sprawdzić i zmodyfikować każdy komponent
• Budujesz środowisko HCI (hyper-converged) bez drogiego SAN — Ceph zastąpi dedykowany storage
• Masz już środowisko VMware i szukasz tańszej alternatywy — Proxmox ma najlepsze narzędzia migracji z VMware

Zostań na VMware jeśli:

• Masz bardzo duże środowisko VMware (100+ hostów) z rozbudowanymi procesami opartymi na vCenter, NSX-T, vSAN — koszt migracji jest wyższy niż koszt kontraktu
• Wymagania compliance lub umowy serwisowe z producentami aplikacji wymuszają certyfikowane środowisko VMware
• Korzystasz z zaawansowanych funkcji VMware Cloud Foundation: NSX-T, vSAN, Aria Operations, Tanzu
• Integracja z dostawcą usług VMware Cloud jest kluczowa dla strategii IT
• Nowe ceny Broadcoma są dla ciebie akceptowalne — duże korporacje z negocjowanymi kontraktami Enterprise License Agreement mogą uzyskać warunki znacznie lepsze niż ceny "shelf"

Licencje Windows Server dla Hyper-V w KluczeSoft

Hyper-V jest wbudowany w Windows Server — wystarczy odpowiednia licencja:

• Windows Server 2025 Datacenter (nielimitowane VM)
• Windows Server 2022 Datacenter — 4990 zł
• Windows Server 2022 Standard (2 VM) — 2990 zł
• Licencje CAL do Windows Server

Jeśli chcesz porozmawiać o optymalnej konfiguracji licencyjnej dla swojego środowiska Hyper-V — nasi specjaliści pomogą dobrać właściwą edycję Windows Server i obliczyć całkowity koszt licencjonowania dla konkretnej liczby serwerów i maszyn wirtualnych.